OV? Oh nee.

Ziezo, ik ben er weer klaar mee. Eens in de zoveel tijd geef ik het openbaar vervoer een kans. Deze keer van Bos en Lommer naar Weesperplein met de 7. Drie trams achter elkaar kwamen niet! Stond met een ziljoen mensen in kutweer te brommen. Dus maar weer de auto gepakt.

En vorige week al twee internationale treinen vanuit Belgie die als “afgeschaft” op het bord stonden.. Nog mazzel dat de één-na-laatste wel terug ging, dus nog voor 01:30 thuis :-/

De straf van deze actie: 20 euro parkeergeld lichter voor 4 uur en 5 minuten in het centrum van Amsterdam parkeren..

Betalen voor de lucht

Niet lang geleden maakte ik tijdens een klaagzang over duurder wordende weet-ik-niet-meer nog gekscherend de opmerking “straks laten ze ons nog voor lucht betalen“. Welnu, het is zover. Toen ik mijn autobanden wilde oppompen bij een benzinestation in Amsterdam, leek het apparaat niet te werken. Dat dacht ik althans. Tot mijn grote verbazing stond er een groot bord met de tekst: “Na het inwerpen van € 0,50 heeft u .. minuten de tijd om uw banden te vullen“.

Niet alleen was de opengelaten plek voor het aantal seconden niet ingevuld, zodat ik mijn banden zou moeten vullen onder de constante dreiging van een timeout, ik moest er dus ook nog voor betalen! Nu denk ik dat een ieder die zich een auto kan permiteren wel eens per maand een halve euro kan missen, maar het principe van betalen voor de lucht waar ik mij dagelijks doorheen beweeg stuite mij zodanig tegen de borst dat ik meteen weg ben gereden. Er zijn vast nog stations waar je niet hoeft te betalen.

Het principe laat me niet meer los. Wie denkt de eigenaar van onze lucht te zijn? Gaan we straks ook betalen voor het oprijden van het terrein van het station? En wordt dat dan gerelateerd aan het gewicht van je auto? Zien we de vertrouwde emmer en wisser straks vervangen door een blikken automaat met gleuf? En wat kost dan acht keer wissen en twee keer dopen? Natuurlijk zal een pomphouder vriendelijk lachend uitleggen dat “we betalen voor de afschrijving van de machine, voor het onderhoud en het jaarlijks vernieuwen van de slang. Per slot van rekening wordt voor hem ook alles steeds duurder. Ja inderdaad, u moet ook al extra betalen voor pinbetalingen onder de 20 euro.”

Ik zal me echter zo lang als ik kan houden aan één van mijn laatste nog restende principes: Ik betaal niet voor lucht!

(to be continued)

De laagsten der aarde deel 2

Het is weer zover. Deze keer was het mijn vriendinnetje die een onaangename ontmoeting had met de laagsten der aarde. Van achter, fietsend, beroofd van haar tas door een bruut op een scooter.

Pinpassen en creditcards zijn vervelend, maar zijn binnen 10 minuten geblokkeerd en binnen twee dagen vervangen. Heel erg vervelend zijn alle belangrijke aantekeningen van haar werk. Een zorgvuldig opgebouwd dossier van gemaakte afspraken, belangrijke telefoonnummers, etc.

En dan de sleutels. Een enorme bos met sleutels van vriendinnen, ouders, de eigen sleutels.. Alles moet opnieuw. Hier en daar moeten sloten vervangen worden. Wat een gedoe!

Maar het ergst zijn natuurlijk de dingen met emotionele waarde. Die komen nooit weer terug.

Ik hoop uit de grond van mijn hart, klootzak op je kutscooter, dat je zelf eens beroofd wordt van je persoonlijke spullen, al twijfel ik er aan dat je uberhaupt emotionele waarden kent.

Enorme lul!

Tweeling? Twee maxi-cosi’s in de Babboe bakfiets!

Wij hebben sinds half augustus 2008 een geweldige tweeling: Kaj en Mads. Op het moment dat je hoort dat je een tweeling krijgt gaan er allerlei gedachten door je heen. Eén van die gedachten is: “maar hoe gaan we dan in hemelsnaam met ze naar de creche, en het zwembad, als die wat verder weg zijn”. Nou wonen wij in Amsterdam, dus alles is vlakbij. Maar toch wil je af en toe wat verder met ze weg.

Dus: er moet een bakfiets komen. En dan gaat er een wereld voor je open. Tientallen modellen, de één nog duurder dan de ander. Met twee wielen, met drie, met vier.. Onze aandacht ging snel uit naar de Babboe. Een hele goede driewieler met een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding. “Maar passen daar wel twee maxi-cosi’s in?”, vroegen wij ons af.

Ja, het past! We hebben een mooie oplossing gevonden en willen deze dan ook bij deze met jullie delen.

Wat wij hebben gedaan is de zittingen eraf gehaald (heel makkelijk door twee boutjes los te draaien) en deze te vervangen door een iets diepere plank multiplex. Daarop hebben we twee verende fietsdragers voor de maxi-cosi gemonteerd. Dit is even passen en meten, want het past precies.

De fietsdragers en een losse bodemplaat kun je o.a. hier bestellen.

De laagsten der aarde

Dat je spullen worden gejat zodra je ze onbeheerd achterlaat is helaas al een emotie die ik als gewoon ervaar. Maar als je een fiets jat die overduidelijk van een moeder is, compleet met kinderzitjes en kinderbel, dan hoor je toch echt bij de laagste der laagsten op aarde. Dan verdien je het echt niet om als normaal mens behandeld te worden.

Ik verklaar hierbij iedereen die een dergelijke actie onderneemt vogelvrij. En roep meteen heel Nederland op om tot actie over te gaan als je getuige bent van diefstal van een “moederfiets”.

Voor nu moet ik het doen met een miniscuul beetje hoop dat als jij dit leest, monster van een mens dat je er bent, je wroeging voelt, misschien zelfs wel een beetje ellendig.

lekkere gerechten van broer en zus!

Nog even weer onder de aandacht brengen?
Hele fijne recepten van mij en mijn zusje:

http://www.broerzus.nl/

hehe, vooral de zus in ‘broerzus’ is nogal actief

Boomerang cards

Even weer wat kaartjes gemaakt.
Zie ze hier allemaal: http://create.boomerang.nl/alle-werken/josfaber/